Πρόσληψη με πλαστό απολυτήριο: Πώς το Ελεγκτικό Συνέδριο «κούρεψε» κατά 97% τον καταλογισμό σε πρώην αστυνομικό.

 

 

Αυτό είναι το «δια ταύτα» της απόφασης 1419/2026 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία μειώθηκε από 373.508,02 ευρώ σε μόλις 10.000 ευρώ ο καταλογισμός σε βάρος πρώην αστυνομικού, ο οποίος είχε προσληφθεί στην ΕΛ.ΑΣ. με μη γνήσιο απολυτήριο Λυκείου.

Το δικαστήριο, χωρίς να αμφισβητεί την παρανομία του διορισμού ούτε το γεγονός ότι ο αστυνομικός είχε προσκομίσει εν γνώσει του πλαστό τίτλο σπουδών, έκρινε ότι η απαίτηση επιστροφής του συνόλου των αποδοχών του, έπειτα από 22 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας, θα παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας και της δίκαιης ισορροπίας.

Ο πρώην ανθυπαστυνόμος είχε προσληφθεί το 1995, στο πλαίσιο διαγωνισμού για την πρόσληψη 1.000 δοκίμων αστυφυλάκων, με απαραίτητο προσόν την κατοχή απολυτηρίου Λυκείου ή ισότιμου τίτλου. Ωστόσο, το 2016, κατά τον έλεγχο των δικαιολογητικών του, διαπιστώθηκε ότι το απολυτήριο που είχε προσκομίσει από το 4ο Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο Αθηνών δεν ήταν γνήσιο. Ειδικότερα, η συγκεκριμένη ειδικότητα δεν υπήρχε στο σχολείο, ο αριθμός πρωτοκόλλου αντιστοιχούσε σε άλλον μαθητή, ενώ εντοπίστηκαν και άλλες αναντιστοιχίες στα στοιχεία του εγγράφου.

Το 2017 η ΕΛ.ΑΣ. ανακάλεσε την πρόσληψή του, με το σκεπτικό ότι είχε προσκομίσει εν γνώσει του μη γνήσιο απολυτήριο, χωρίς το οποίο δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, και τον διέγραψε από το Σώμα. Η προσφυγή του κατά της ανάκλησης απορρίφθηκε το 2019 από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, το οποίο έκρινε ότι ο διορισμός μπορούσε να ανακληθεί ακόμη και μετά την πάροδο 22 ετών, καθώς είχε προκληθεί από δόλια ενέργειά του.

Πέντε χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2022, ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. προχώρησε στον καταλογισμό των 373.508,02 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε στο σύνολο των καθαρών αποδοχών που είχε λάβει ο πρώην αστυνομικός από την πρόσληψή του μέχρι τη διαγραφή του.

Το σκεπτικό
Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αμφισβήτησε ότι, μετά την ανάκληση του διορισμού, οι αποδοχές που είχαν καταβληθεί θεωρούνται αχρεωστήτως καταβληθείσες και ότι το Δημόσιο δικαιούται να τις αναζητήσει. Έθεσε, ωστόσο, στο επίκεντρο την ανάγκη να μην αντιμετωπίζεται ο καταλογισμός ως μια μηχανιστική διαδικασία επιστροφής χρημάτων, χωρίς να συνεκτιμώνται οι ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση, «ο καταλογισμός δεν συνδέεται αναγκαίως και αρρήκτως με το ύψος του διαπιστωθέντος ελλείμματος».

Το δικαστήριο υπογραμμίζει ότι πρέπει να διασφαλίζεται «μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ αφενός του σκοπού δημοσίου συμφέροντος […] και αφετέρου της προστασίας της αξιοπρέπειας, της εργασίας και των περιουσιακών δικαιωμάτων του δημοσίου υπαλλήλου».

Στην προκειμένη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα αποδόθηκε στο γεγονός ότι η Διοίκηση προχώρησε στον έλεγχο της γνησιότητας των δικαιολογητικών μόλις το 2016, δηλαδή 22 χρόνια μετά την πρόσληψή του. Στο διάστημα αυτό ο πρώην αστυνομικός είχε διανύσει σχεδόν ολόκληρο τον υπηρεσιακό του βίο, προσφέροντας τις υπηρεσίες του, τις οποίες το Δημόσιο αποδέχθηκε.

Ειδικότερα, το δικαστήριο συνεκτίμησε ότι δεν αμφισβητήθηκε η επάρκεια με την οποία εκτελούσε τα υπηρεσιακά του καθήκοντα, ότι το Δημόσιο είχε επωφεληθεί από την εργασία του, καθώς και ότι σήμερα, σε ηλικία 60 ετών, αντιμετωπίζει περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκόμισε, τα ετήσια εισοδήματά του είναι χαμηλά, ενώ με τη σύζυγό του αποπληρώνουν τρία δάνεια, με συνολικές μηνιαίες δόσεις περίπου 391 ευρώ. Παράλληλα, είχε απορριφθεί και το αίτημά του για συνταξιοδότηση από τον ΕΦΚΑ.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει χαρακτηριστικά ότι «καθ’ όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα, ο εκκαλών προσέφερε τις αρμόζουσες στην θέση που (παρανόμως) κατείχε υπηρεσίες και το Ελληνικό Δημόσιο τις αποδέχθηκε, με αποτέλεσμα το τελευταίο να έχει επωφεληθεί των υπηρεσιών του εκκαλούντος».

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, το δικαστήριο έκρινε ότι η απαίτηση επιστροφής του συνόλου των αποδοχών θα οδηγούσε σε δυσανάλογη επιβάρυνση του πρώην αστυνομικού και «θα έθετε σε κίνδυνο τη δίκαιη ισορροπία μεταξύ του δημοσίου συμφέροντος και των δικαιωμάτων του».

Έτσι, αποφάσισε να περιορίσει τον καταλογισμό στις 10.000 ευρώ, από τις αρχικές 373.508,02 ευρώ, δηλαδή σε μείωση περίπου 97,3%.

Αξιοσημείωτο είναι ότι υπήρξε και μειοψηφούσα άποψη της αντιπροέδρου και εισηγήτριας της υπόθεσης, η οποία έκρινε ότι το ποσό έπρεπε να περιοριστεί ακόμη περισσότερο, στις 5.000 ευρώ.

Η απόφαση εντάσσεται στη νομολογιακή κατεύθυνση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σύμφωνα με την οποία οι καταλογισμοί σε περιπτώσεις παράνομων διορισμών δεν πρέπει να επιβάλλονται χωρίς στάθμιση των πραγματικών περιστάσεων και των κοινωνικών και οικονομικών συνεπειών τους. Δεν αναιρεί την ευθύνη του υπαλλήλου ούτε νομιμοποιεί τον παράνομο διορισμό, αναδεικνύει όμως ότι η Διοίκηση δεν μπορεί να αγνοεί τη δική της καθυστέρηση και τις συνέπειές της, όταν καλείται να αναζητήσει χρήματα που καταβλήθηκαν επί σειρά ετών.

.

—

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ.

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν .καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα‌‌.Το κείμενο & οι εικόνες ενδέχεται να έχει επεξεργαστεί με τεχνητή νοημοσύνη.

Με πληροφορίες από

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.